Jestem sobą

Jestem niczym

dostrzegasz to?

Jestem tak obojętna

na całe to zło

jestem sobą

tą samą osobą

nie zmieniam się

wciąż tak sparaliżowana

i rozdygotana

zmęczona światem

nie wiem co to prawda

i rozmazuję się z czasem

zatapiam w morzu kłamstw

które otaczają mnie

idę na dno

topię się

coś trzyma mnie

przy życiu, które zakończyć chcę,

niby takie piękne,

a wciąż rani mnie

żyje się tylko raz

więc zapomnę co to czas

żyjemy przez tak krótki czas

więc po co go marnować

nie oddychasz już?

no cóż

nadal jestem sparaliżowana,

obojętna

choć załamana

sprzeczność sprzeczności drogę zachodzi

więc dziś podniosę swój głos

i zmienię to co daje mi los

*tytuł został zgubiony*

Śpij na zawsze,
mój piekielny aniele,
swoim życiem,
dałeś mi nadzieję,
moje dawne marzenie,
jedyne dobre wspomnienie
na zapomnianej wyspie,
na morzu łez,
próbując zapomnieć o tym,
co prawdziwe jest,
ciężki oddech,
ciężkie myśli,
śmierć w powietrzu wisi,
wisi i czatuje,
czuwa i obserwuje,
swych upadłych aniołów pilnuje,
twarz zwrócona ku Tobie,
jak zniknąłeś nikt się nie dowie,
czarne niebo pobłyskuje od gwiazd,
one chcą uśmiercić nas,
aniołów z podziemi,
aniołów cieni,
aniołów z prochu powstałych,
w cierpieniu trwałych,
chmury księżyc przysłoniły,
jakby na złość nam robiły,
pełnia jest
a ja nie mogę obudzić się
zobaczyć śmierć, spojrzeć jej w oczy,
niech wie kogo wyniszcza
i z kim się droczy
dziś spróbuję naprawić wszystko,
powrócimy na tron,
i zniszczymy tą
co kosę trzyma
i sukinsyńskie ludzkie dusze zarzyna
zarżnę ją
wykopię jej dół
jej anioł stracony
niech zdycha
niech wciąga muł
niech gryzie piach
za tyle lat...