Wycie wilków ~

Wycie wilków

to sygnał do ataku

podnieś miecz

wyjdź z kamiennego gmachu

złap za wojenny róg

niech zabrzmi ofiar chór

niech matki płaczą

nad swymi synami

niech dzieci krzyczą

za swymi ojcami

niech ludzie giną

w rytm marszu rycerzy

niech oni zasłyną

niech zapach krwi unosi się świeży

i słychać już ryk

żelaznego boga

zagłusza krzyk

tam gdzie śmierć

panoszy się sroga

unieście tarcze

moi dzielni rycerze

wygracie tą bitwę

bo ja w was wierzę

nie ma litości,

dezercja będzie karana,

choćby wszyscy padli ludzie,

ta bitwa musi być wygrana,

i mimo bólu, cierpienia,

gdy każda rana,

powoduje głuche westchnienia,

wojna wygrana ,

to ta rozegrana,

syczą popioły,

deszcz pada na skały,

gdzieś w rowach toboły,

już tylko miecze się ostały
i kłamstwo polegnie
na bitewnym stosie
unosi się pewie
bo tak zrządziłeś losie
i krew już wysycha
słychać cichy jęk
jak rycerz zbrojny zdycha
choć kiedyś wzbudzał lęk
bitewne pola
zapomniane przez ludzi
strach i niedola
zmarli, których nic nie obudzi
tak szlachetny był cel
a takie zakończenie
sztandar, śnieżna biel
a teraz śmierć i cierpienie
umarli za wieczną chwałą
walczyli
lecz nic im to nie dało